Inspiratie

 

Le sacre du printemps

Toen ik een jaar of 13 was ging ik met mijn vader voor het eerst naar een uitvoering door het Noordelijk Filharmonisch Orkest in De Kolk van Assen. Het orkest speelde ‘Le Sacre du Printemps’. Het was een hele belevenis om met mijn vader naar het concert te gaan. Ik had mijn mooiste kleren aan en voelde me groot.
Voor de pauze genoot ik van de muziek die ik hoorde en die ik ook herkende van de platen die we thuis hadden.
En toen kwam ‘Le sacre du Printemps’:

Het begint met een fagotsolo. Heel uitdagend en verlangend (vind ik). Daarna komen er diverse blaasinstrumenten bij en kon ik daarin de lente horen met vogeltjes, vliegjes en vlindertjes. De aarde ontwaakt uit haar winterslaap. Dan keert de fagot terug. Een korte stilstand…een soort schijnbeweging….en dan barst het orkest los! Een grote eruptie. Met grote vaart en veel ritmiek houdt het mij ademloos vast tot het eind. Wat een belevenis. Ik was totaal verpletterd. Nooit had ik zoiets gehoord. Geen herkenbare melodietjes, maar ritme, kleur, klank, energie! Ik snapte deze taal.

Het zaadje van de klassieke muziek was geplant en na de nodige mest, zon en water begon het te groeien met als resultaat een muziekstudie aan het conservatorium en een carrière als musicus.

De prachtige werken van componisten en muzikanten zijn voor mij een onuitputtelijke bron van inspiratie en levensvreugde.